به سند معتبر  بکائون (بسيار گريه کنندگان) پنج نفر بودند:

1)آدم     2)يعقوب    3)يوسف     4)فاطمه (سلام الله علیها)    5)علي بن الحسين (علیه السلام)

آدم ، در مفارقت بهشت

يعقوب ،  بر مفارقت يوسف

يوسف ، در مفارقت يعقوب 

علي بن الحسين عليهما السلام بر مصيبت پدر بزرگوار خويش

بيست سال گريست و به روايتي چهل سال , و هرگز طعام نزد او نگذاشتند که گريه نکند و هرگز آبي نياشاميد که نگريد تا آنکه يکي از آزادکرده هاي آن حضرت گفت : فداي تو شوم يابن رسول الله ! مي ترسم که خود را از گريه هلاک کني . حضرت فرمود : شکايت مي کنم مصيبت و اندوه خود را به سوي خدا میبرم و مي دانم از خدا آنچه شما نمي دانيد . همانا من هرگز به ياد نمي آورم شهادت حضرت فرزندان فاطمه سلام الله عليها را مگر آنکه گريه در گلوي من مي گيرد.

و اما فاطمه   


از فراق پدر؟  


از زخم پهلو؟


از جهل مردم خواب زمانه؟




خودش که میگفت : علی شنیده ام در کوچه ها که راه میروی به تو سلام نمیکنند...

خودش که میگفت : بر تنهایی مولایش علی..


................................................................................................

پی نوشت: